732/21 Second Street, King Street, United Kingdom +65.4566743

Onzefilosofie

De zes jaar waarin Officina Clandestina heeft bestaan, zijn zes leerrijke jaren geweest, vol voldoening en ruimte om te experimenteren. Het waren daarentegen ook moeilijke en veeleisende jaren, om verschillende redenen, zowel op fysiek en psychologisch, als op
economisch vlak:

  • de bureaucratie;
  • de fiscale druk;
  • de nultolerantie;
  • de arbeidswetgeving die uitsluitend rekening houden met de capaciteiten van grote bedrijven, zijn ondraaglijk voor kleine ondernemingen, zoals Officina Clandestina de onmogelijkheid om personeel te vinden dat arbeid nog naar waarde schat als een essentiële vorm van menselijke zelfontplooiing, en het overaanbod van zij die enkel
    interesse hebben in de kruimels die de welvaartsstaat en het kapitaal hen toewerpt;
  • het evenwicht tussen de kwaliteit, de prijs en de markt dat steeds meer een obstakel vormt voor een gezonde en solide keuken;
  • de foodies, de paparazzi van het gerecht, de hipsters in trendy hotspots en alle imbecielen die hun maaltijd liever op het web gooien dan hem op te eten, die de ruimte opeisen om kritiek te spuien zonder enig respect voor de sector en zijn werkkrachten;
  • de gastronomische orgie van ongebreideld porno-food die steeds meer koks opzadelt met
    faalangst en wegwerpklanten, wat hen op gastronomisch vlak machteloos stemt;
  • de verkrachting van voedsel die uitgelokt wordt door de veeleisende markt, door de wrange portemonnee en door een steeds minder bewuste massaconsumptie;
  • de onwetendheid van de consument die het etenswaar niet langer beschouwt als het resultaat van een uitgebreid proces, waarvan koken en verorberen slechts fases zijn. De graankorrel heeft immers minstens negen maanden de tijd nodig om te groeien tot het
    sneetje brood op ons bord, wat symbolisch gelijkaardig is aan het
    groeiproces van de mens. Niemand is nog op de hoogte;
  • dulcis in fundo, last but not least: mijn leeftijd, 62 jaar, en mijn lange professionele carrière, die in 1988 uit de startblokken schoot;

Dit alles overtuigde me om het roer om te gooien, om van richting te veranderen. Ik wil doen dat mij boeit, in plaats van wat de markt boeit.

  • Ik wil het plezier herontdekken van het kunnen werken, in plaats van de druk om te moeten werken;
  • Ik wil vertragen, in plaats van versnellen;
  • Ik wil de tijd waarde geven, in plaats van het uurrooster;
  • Ik wil wedstrijden mijden, in plaats van concurreren;
  • Ik wil verkleinen, in plaats van groeien;
  • Ik wil koken voor mensen, in plaats van voor klanten;

Ik wil in de sector actief blijven en de juiste fiscale bijdrage aan het algemeen welzijn leveren, maar ik wil niet meer uitgeknepen worden als een citroen om bij te dragen aan de belastingontduiking van multinationals, het slimme en sluwe zwartwerk en de fiscale achterpoortjes.